Bielawa (niem. Langenbielau) - miasto w Polsce, w województwie dolnośląskim, w powiecie dzierżoniowskim. Bielawa położona jest na Przedgórzu Sudeckim, u podnóża Gór Sowich. Rozciąga się na długości 8,5 km wzdłuż potoku Bielawica (niem. Biele), na wysokości 272-443 m n.p.m. Historycznie leży na Dolnym Śląsku.

31 marca 2011 r. miasto miało 31 699 mieszkańców.

Nazwa miejscowości pochodzi od polskiej nazwy koloru białego. Heinrich Adamy w swoim dziele o nazwach miejscowości na Śląsku wydanym w 1888 roku we Wrocławiu jako najstarszą formę nazwy wymienia Bielawy podając jej znaczenie "Weissbach" czyli po polsku "Biały potok, strumień". Pierwotna nazwa została później przez Niemców fonetycznie zgermanizowana na Bielau, a później na Langenbielau tracąc swoje pierwotne znaczenie.

Wzmiankowana jest po raz pierwszy w łacińskim dokumencie z 1250 roku wydanym przez papieża Innocentego IV w Lyonie gdzie zanotowana została w zlatynizowanej, staropolskiej formie „Bela”. Następna udokumentowana forma nazwy miejscowości (Bela) pochodzi z 1288 r. Kolejny zapis z 1379 r. także podaje tę nazwę (zur Bele). Od XV w. występuje już przystosowana do wymowy niemieckiej forma "Belau" czy "Bielau" (Berlaw 1472, Bylaw 1511). Ostatecznie w XVI w. utrwala się przedrostek "lang" (niem. "długi"), nawiązujący do charakterystycznej rozciągłości geograficznej wsi (8 km) - Langenbilav 1665 r., Langenbielau 1758 r. Jednocześnie lokalnie funkcjonowała dialektowa forma Biele.

źródło: Wikipedia na licencji CC BY-SA 3.0, Autorzy

Wykaz ulic Bielawy

Mapy pobliskich miejscowości

Odległości do największych miast